Wspólnoty Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z całej Polski przybyły do Matki Bożej Częstochowskiej, by wyrazić dziękczynienie Bogu i Maryi za 30 lat istnienia i posługi. Inspiracją do powstania pierwszej Wspólnoty stało się życie Czcigodnej Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny – heroiczność jej cnót, głębokie zjednoczenie z Chrystusem oraz całkowite oddanie się Jego Najświętszemu Sercu.
Słowa, które Pan Jezus skierował do Rozalii Celakówny – apostołki Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa – w kwietniu 1939 roku, ukazują duchowy wymiar Dzieła:
„Jasna Góra jest Stolicą Maryi. Przez Maryję przyszedł Syn Boży, by zbawić świat, i tu również przez Maryję przyjdzie zbawienie dla Polski – przez Intronizację” (Wyznania z przeżyć wewnętrznych, s. 209).
Jubileuszową pielgrzymkę rozpoczęła droga krzyżowa na Wałach Jasnogórskich. Rozważania oparte były na przesłaniu Pana Jezusa do Rozalii Celakówny. Uroczystościom przewodniczył JE bp Janusz Mastalski, Delegat KEP ds. Wspólnoty, który podczas spotkania w Sali Papieskiej ogłosił, że Uchwałą nr 368/401 z dnia 11 czerwca 2025 r. zatwierdzono statut Wspólnoty. Od tej chwili działa ona jako organizacja kościelna z pełnią praw i obowiązków.
Bp Janusz Mastalski wygłosił również konferencję motywacyjną poświęconą kondycji duchowej i psychofizycznej współczesnego człowieka oraz roli wspólnot w procesie uzdrowienia duchowego. Poruszył zagadnienia relatywizmu, duchowej samotności, powierzchownej religijności i potrzeby pogłębionej wiary. Podkreślił znaczenie jedności, modlitwy i wspólnotowego wsparcia jako drogi do duchowego rozwoju. Na zakończenie zaprezentował pięć filarów życia rodzinnego i wspólnotowego: sens życia, system wartości, głęboką wiarę, modlitwę oraz duchowe podejście do drugiego człowieka.
W drugiej części spotkania przedstawiciele różnych diecezji podzielili się świadectwami wiary i przemiany, jakiej doświadczyli dzięki wspólnocie.
Pierwsze świadectwa złożyli członkowie diecezji łomżyńskiej. Waldemar Piszczatowski odczytał słowa o. Andrzeja Zająca CSsR dotyczące współpracy z krajową założycielką Wspólnot, Eleonorą Ewą Nosiadek. Dorota Pawluk – pielęgniarka i animatorka wspólnoty w kaplicy szpitalnej – odnosząc się do Rozalii Celakówny, zwłaszcza do jej odezwy do lekarzy z 11 października 1938 r., przedstawiła swoje świadectwo posługi chorym. Ewa Franczuk podzieliła się świadectwem dziękczynienia Bogu za uzdrowienie i nawrócenie męża, który podjął zadania we wspólnocie. Jadwiga Suchorzyńska z diecezji toruńskiej mówiła o łasce odpowiedzi na Bożą miłość i realizacji powierzonego Dzieła. Monika Jedynak z archidiecezji białostockiej podkreśliła, że Bóg nie oczekuje wiedzy ani znajomości Dzieła, lecz otwartego serca i gotowości do wypowiedzenia swojego „Fiat”. Wszyscy animatorzy i członkowie wspólnot poprzez obecność, modlitwę i zaangażowanie wyrazili swoje świadectwo wiary.
Podczas Eucharystii bp Janusz Mastalski ukazał Dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa jako drogę przemiany serca i ewangelizacji. Nawiązując do Ewangelii wg św. Łukasza (10,1-12), przypomniał, że jesteśmy posłani, by przemieniać siebie i innych, idąc drogą, która prowadzi przez Serce Jezusa – najbliższe Matce Najświętszej.
Biskup wskazał cztery etapy tej duchowej drogi:
- Wyruszyć z Jezusem – zrezygnować z własnych planów, być posłusznym i iść drogą miłości i prawdy, jak czyniła Rozalia Celakówna;
- Nie tracić Jezusa z oczu – czuwać nad sercem swoim i najbliższych;
- Pełnić wolę Jezusa – przyjąć krzyż i cierpienie z ufnością;
- Iść razem jako świadkowie – być jednoznacznym w wierze i wiernym Kościołowi.
Na zakończenie biskup wezwał:
„Czuwajmy, módlmy się i trwajmy – niech nasza obecność będzie wyznaniem wiary, a Serce Jezusa niech nas umacnia”.
Po Mszy Świętej biskup poświęcił proporce nowych wspólnot z archidiecezji białostockiej i częstochowskiej oraz diecezji bielsko-żywieckiej i zielonogórsko-gorzowskiej.
W czasie Apelu Jasnogórskiego bp Janusz Mastalski ponownie wezwał wspólnoty do modlitwy, nawrócenia oraz duchowej i moralnej odnowy. Odnosząc się do dziedzictwa Czcigodnej Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny, wskazał na aktualność Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa wobec współczesnych zagrożeń duchowych i moralnych, przypominając nauczanie papieży – od Leona XIII po Franciszka – i potrzebę jasnego opowiedzenia się za Chrystusem. Podkreślił, że wspólnoty mają być zaczynem przemiany przez modlitwę, adorację wynagradzającą i życie zgodne z Ewangelią i Dekalogiem, by szerzyć królowanie Jezusa Chrystusa.
Rozważanie zakończyło się zawierzeniem Matce Bożej Dzieła Intronizacji NSPJ, naszych rodzin i całego narodu oraz prośbą o beatyfikację Czcigodnej Służebnicy Bozej Rozalii Celakówny.
Po Apelu Jasnogórskim o. Waldemar Sojka CSsR oraz ks. Krzysztof Godlewski wraz z duszpasterzami zanosili modlitwę za Kościół Święty i Ojczyznę. Wspólnota trwała na adoracji Najświętszego Sakramentu do godziny 24.00, modląc się w intencjach Dzieła.
Sobotnie spotkanie rozpoczęło się modlitwą różańcową pod przewodnictwem duszpasterzy diecezjalnych w Sali o. Augustyna Kordeckiego. Obecny był również wikariusz prowincjała redemptorystów, o. Mariusz Mazurkiewicz, który skierował do zebranych słowo powitania. Następnie konferencję wygłosił o. Waldemar Sojka CSsR, przywołując historię Wspólnot, wspominając ich duchowych przewodników oraz założycieli Krakowskiej Wspólnoty Założycielskiej – Janusza i Ewę Eleonorę Nosiadków. Nawiązał również do roli wspólnot i ich rozwoju w Polsce.
W kontekście kultu Najświętszego Serca Jezusowego o. Sojka odwołał się do nauczania św. Jana Pawła II, nazywając go „Papieżem Bożego Serca”. Podkreślił, że kult Serca Jezusowego jest odpowiedzią na bolączki współczesnego świata, który coraz bardziej oddala się od Boga. Nawiązując do encykliki Dilexit nos, mówił o potrzebie przywrócenia prymatu Boga w życiu osobistym i społecznym. Wskazał, że Intronizacja NSPJ powinna najpierw dokonać się w sercu człowieka. Zakończył, wspominając Rozalię Celakównę jako apostołkę Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Podsumowania spotkania dokonał ks. prał. Ryszard Niwiński, duszpasterz diecezji łomżyńskiej. Nawiązał do historii Sali o. Augustyna Kordeckiego, która powstała na początku XX wieku jako przestrzeń muzealna, oraz do dzieła Antoniego Tańskiego Polonia – monumentalnego obrazu ukazującego około 200 postaci z historii i kultury Polski. Kapłan podkreślił znaczenie adoracji Najświętszego Sakramentu w parafiach oraz modlitwy wspólnotowej za kapłanów, Kościół i Ojczyznę. Wezwał również do modlitwy i troski o dzieci i młodzież, przypominając o wychowaniu w duchu chrześcijańskich wartości. Na zakończenie wyraził wdzięczność za obecność ponad 700 pielgrzymów uczestniczących w ogólnopolskim dziękczynieniu.
Mszy Świętej kończącej Jubileuszową Pielgrzymkę Wspólnot przewodniczył oraz homilię wygłosił o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR, wikariusz prowincjała redemptorystów.
Kaznodzieja rozpoczął słowami św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5,14). Ta miłość przynagla nas, by nie przejść obojętnie obok Chrystusa i obok tych ludzi, którzy Pana Jezusa znają, ale za mało kochają. W pośpiechu łatwo przeoczyć to, co najważniejsze.
O. Mariusz nawiązał do trzech „ksiąg”, o których mówiła Rozalia Celakówna: Najświętszego Sakramentu, Najświętszej Maryi Panny oraz Krzyża Chrystusa, które należy przyjąć i przeżyć. Po przeczytaniu tych trzech „ksiąg” możemy Bożą łaskę przyjąć i rozdać innym.
W kazaniu wybrzmiało też wezwanie papieża Franciszka do „maryjnego stylu ewangelizacji”, którego uczymy się szczególnie na Jasnej Górze – stylu miłości i czułości, silniejszych niż pokusy rezygnacji. Najważniejszym przynagleniem, jak zaznaczył o. Mariusz, pozostaje to, które płynie od samego Chrystusa – wezwanie do przemiany serca.
Z wielką wdzięcznością dziękujemy Bogu i Matce Najświętszej za ten wyjątkowy czas łaski i duchowego umocnienia!
W imieniu Wspólnoty składamy serdeczne podziękowania JE ks. bp. Januszowi Mastalskiemu, o. redemptorystom, kapłanom, opiekunom wspólnot, animatorom oraz wszystkim członkom za obecność i wspólną modlitwę. Dziękujemy także Anecie Surowiec za piękną oprawę muzyczną. Szczególne wyrazy wdzięczności kierujemy do o. paulinów – gospodarzy tego świętego miejsca – za życzliwość i umożliwienie jubileuszowego czuwania przed obliczem Pani Jasnogórskiej, Królowej Polski.
Wspólnota Dzieła Intronizacji NSPJ
