Wspólnoty Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa
Cechy zaangażowanych we Wspólnotę Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa
(czerwiec 2025)
Serce Jezusa, z którego pełni wszyscyśmy otrzymali
Wprowadzenie
Papież Franciszek
Słynne powiedzenie przypisywane świętemu Antoniemu, pierwszemu wielkiemu ojcu życia monastycznego brzmi następująco: „Zabierz pokusy, a nikt nie będzie zbawiony. Święci nie są ludźmi, którym oszczędzono pokus, lecz raczej ludźmi świadomymi, że w ich życiu wielokrotnie pojawiają się pokusy czynienia zła, które należy odkryć i oprzeć się im. Wszyscy tego doświadczamy. Każdy z nas doświadcza, że nachodzi go zła myśl, że nachodzi go pragnienie zrobienia czegoś, obmówienia drugiej osoby. Wszyscy jesteśmy kuszeni i musimy walczyć o to, by nie popaść w te pokusy. Jeśli ktoś z was nie ma żadnych pokus, niech o tym powie, bo byłoby to coś niezwykłego. Wszyscy mamy pokusy i wszyscy musimy nauczyć się, jak przeżywać takie sytuacje. (…) W najgorszych chwilach, w chwilach, gdy popełniamy grzechy, Jezus jest obok nas, aby pomóc nam się podnieść. To daje pocieszenie. Nie możemy tego stracić, tej idei, tej rzeczywistości: Jezus jest obok nas, aby nam pomóc, aby nas chronić i również, aby nas podnieść, aby nas podnieść po grzechu. „Ale, Ojcze, czy to prawda, że Jezus wszystko przebacza?”. – „Wszystko: przyszedł, aby przebaczyć, aby zbawić; Jezus chce jedynie twojego otwartego serca. Nigdy nie zapomina przebaczyć: to my, jakże wiele razy, tracimy zdolność proszenia o przebaczenie. Odzyskajmy tę zdolność proszenia o przebaczenie. (Katecheza/3.01.2024)
*******
Bóg jest Wszechmocny i Nieskończony i w Jego Sercu jest pełnia wszystkiego. Sam Zbawiciel mówi o Swoim Sercu jako o miejscu szczególnej łaski i dobroci, zachęca i poucza przez świętą Faustynę, by mówić często słowa modlitwy: O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Serca Jezusowego, jako zdrój miłosierdzia dla nas – ufam Tobie. Serce Jezusa przepełnione jest łaską, którą obdarza każdego z nas. Z pełni Serca Jezusowego otrzymaliśmy ogrom łask i darów. To w Nim jesteśmy wywyższeni, obdarzeni błogosławieństwem, wezwani do świętości. W Nim staliśmy się dziećmi Bożymi. Przez Jego Krew zostaliśmy odkupieni. To dzięki Jezusowi nie jesteśmy bezbronni w walce z grzechem i pokusą.
Medytacja
Moja osobista walka z pokusą
Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu i przebywał w Duchu [Świętym] na pustyni czterdzieści dni, gdzie był kuszony przez diabła. Nic w owe dni nie jadł, a po ich upływie odczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem». Odpowiedział mu Jezus: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek». Wówczas wyprowadził Go w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł diabeł do Niego: «Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje». Lecz Jezus mu odrzekł: «Napisane jest: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz». Zaprowadził Go też do Jerozolimy, postawił na narożniku świątyni i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół! Jest bowiem napisane: Aniołom swoim rozkaże o Tobie, żeby Cię strzegli, i na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień». Lecz Jezus mu odparł: «Powiedziano: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego». Gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu(Łk 4,1-13).
Pokusy są obecne w życiu każdego z nas. Niestety w wielu przypadkach sprawdza się pewna maksyma, że każdy ma pokusy takie, na jakie zasłużył poprzez swoje codzienne wybory. Chrystus pokazał w dzisiejszej scenie ewangelicznej mechanizmy powstawania i działania pokus. Co jednak najważniejsze, dał także instruktaż, jak sobie z nimi radzić. Warto więc zgłębić Chrystusowe, ponadczasowe wskazówki.
1. Świadomość, że pokusa „uderza w słabe punkty” człowieka. Ewangelista dokładnie zanotował moment kuszenia Jezusa, który nic w owe dni nie jadł, a po ich upływie odczuł głód. W życiu człowieka pokusy zaczynają przybierać na sile wtedy, gdy czuje się on osłabiony. Mechanizmy obronne zostają zmniejszone i wtedy kuszony staje się bezbronny. Warto więc w takich chwilach czuwać. Pokusa atakuje słabe strony człowieka i w wielu przypadkach go pogrąża, bowiem działa z zaskoczenia.
2. Odwołanie się do Boga. Jezus kuszony miał świadomość, jak może wygrać potyczkę z szatanem, dlatego mówi: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz. Z pokusą nie można pertraktować. Tam, gdzie pojawia się kompromis, tam bliski jest upadek. Stąd też w walce z pokusami trzeba mieć świadomość, kim się jest i do Kogo należy się odwołać?! Warto o tym pamiętać w chwilach, gdy namiętność staje się nie do zniesienia. Trzeba też mieć na uwadze, że tam, gdzie zaczyna rządzić namiętność, tam kończy działać rozsądek.
3. Pokusa, na którą nie ma przyzwolenia ustępuje. Jak widać, w dzisiejszej ewangelii Chrystus wygrał potyczkę z pokusami. Ewangelista odnotował, że gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu. Trzeba zatem mieć świadomość, że konsekwentna walka z pokusą zawsze przynosi pożądany skutek. Trzeba w to wierzyć! Nie oznacza to jednak, że nie powróci. Należy więc liczyć się z faktem, że z pokusami nie wygrywa się raz na zawsze. Jest to codzienna mozolna praca na sobą.
Życie ludzkie jest ciągle poprzetykane różnego rodzaju pokusami, które często jawią się jako coś szczególnego, przyjemnego i wyjątkowego. Człowiek kierujący się ewangelicznymi radami wie doskonale, że uległość pokusie powoduje ogromną samotność, bowiem grzech oddala od Boga. Chrystus mówi dziś do każdego z nas: uda Ci się; jesteś powołany do zwycięstwa!
Motto na cały miesiąc: Nawała pokus równie jako morska burza dzielnych pływaków wznosi, a słabych zanurza. (Adam Mickiewicz)
Problemy do rozważenia
- Jak walczyć z pokusami w swojej rodzinie?
- Jak walczyć z pokusami w swoim życiu?
- Jakie pokusy pojawiają się w naszych Wspólnotach?
- Jakie są „narodowe pokusy” i co z nimi zrobić?
Modlitwa
Panie Jezu, z którego pełni wszyscyśmy otrzymali, daj nam siłę, abyśmy nie ulegli pokusie i dążyli do intronizacji Twojego Serca w rodzinach w Polsce i zagranicą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen
bp Janusz Mastalski
